کد خبر: ۳۴۴۳۶۸۱

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۹۴ - ۱۶:۳۵

کج‌سلیقگی در اجرای برنامه‌های دینی تأثیرپذیری مخاطب را از بین می‌برد

گروه هنر: اکران فیلم محمد رسول الله(ص) که این روزها به ابزار قدرتمندی برای آشتی مخاطبان با سینمای دینی تبدیل شده، به واسطه کج‌سلیقگی مسئولان دانشگاه علمی ـ کاربردی استان نه تنها نتوانست اهداف فرهنگ دینی را محقق کند بلکه خاطره ناخوشی را در ذهن مخاطبان قشر دانشجو به یادگار گذاشت.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، تاثیر رسانه در بازآموزی و تغییر ذائقه مخاطب بر کسی پوشیده نیست، تاثیری که یک فیلم برجای می‌گذارد مطالعه چندین باره یک کتاب نخواهد داشت، اما همین تأثیرگذاری هم شرایط و ضوابط خاص خودش را دارد، در حیطه کار فرهنگی برخی تصور می‌کنند پخش یک فیلم به دلیل اینکه  خود مسئولیتی در تولید محتوای آن نداشته‌اند از راحت‌ترین و بی‌دغدغه‌ترین فعالیت‌های فرهنگی است و نقش خود را به عنوان یک متولی امور فرهنگی در حد یک رابط  بین محصول تولید شده و مخاطب پایین می‌آورند.

اما واقعیت این است که هرفعالیت فرهنگی به تنهایی یک معادله است که نتیجه  آن منوط به این است که همه بخش‌های آن به درستی تعریف شده باشد، تولید یک محصول فرهنگی به خودی خود برای تأثیرگذاری بر مخاطب آن هم از جنس دانشگاهی، فقط بخشی از معادله مدنظر است آنچه که تأثیرگذاری یک برنامه را نتیجه‌بخش می‌سازد برنامه‌ریزی و نظارت درست بر کار فرهنگی است که متأسفانه در این دست از برنامه‌ها به دلیل اینکه تصور می‌شود جزء ساده‌ترین برنامه‌های فرهنگی است نادیده گرفته شده است.

اکران فیلم محمد رسول‌الله(ص) این روزها به ابزار قدرتمندی برای جذب مردم به ویژه قشر جوان و دانشجو به دین و به نوعی آشتی مردم با سینمای دینی تبدیل شده، اما آیا صرف اکران یک فیلم موفق، بدون درنظر گرفتن ملزومات آن می‌تواند راهکاری برای ترویج دین و قرآن در جامعه باشد یا اینکه تشریفات اکران فیلم در کنار خود فیلم از جمله شاخصه‌های موفقیت در جذب مخاطب است؟

چند روز پیش مسئولان فرهنگی دانشگاه جامع عملی-کاربردی استان مرکزی تصمیم به اکران فیلم محمد رسول‌الله(ص) دراراک  ویژه دانشجویان مراکز خود و خانواده‌های آنها گرفتند، در این میان با هماهنگی که با مسئولان جهاد دانشگاهی استان به عمل آمد مقرر شد از سالن آمفی‌تئاتر جهاد به دلیل اینکه در مرکز شهر قرار دارد به عنوان محل اکران فیلم استفاده شود.

فروش بلیط 20 درصد بیشتر از صندلی‌های سالن

طبق گزارشات خبرنگار ایکنا که خود برای تماشای فیلم رفته بود، جمعیتی که برای دیدن فیلم حضور پیدا کرده بودند بسیار بیشتر از ظرفیت سالن بود که موجب بازگشتن تعداد زیادی از تماشاگران شد، سوالی که در نگاه اول در ذهن ایجاد می‌شد این بود که افرادی که برای تماشای فیلم در یک سالن با گنجایش 180 صندلی آمده بودند طبق بلیط فروشی حاضر شده بودند یا یک فراخوان عمومی؟

متأسفانه مسئولان فرهنگی دانشگاه جامع در کمال تعجب 20 درصد بیشتر از ظرفیت آمفی‌تئاتر جهاد دانشگاهی بلیط فروخته بودند، حال به این تعداد، افرادی که بلیط جمعه را داشتند و اکران آن نیز کنسل شده بود و روز یکشنبه، 10 آبان برای تماشای فیلم آمده بودند را باید اضافه کرد، همچنین تعداد افرادی که بدون بلیط وارد سالن نمایش شدند نیز قابل توجه است این درحالی بود که ظرفیت سالن بارها از سوی مسئولان فرهنگی جهاد به دانشگاه علمی-کاربردی قبل از فروش بلیط گوشزد شده بود.

فیلم درحال پخش و تماشاگران سرگردان

در کنار مدیریت ضعیف فروش بلیط، شروع فیلم زودتر از ساعتی که اعلام شده بود نیز قابل تأسف است، فیلم، درحال اکران، زودتر از موعد اعلام شده و جمعیت انبوه منتظر پشت در سالن نمایش به جای تماشای فیلم شاهد بلاتکلیفی خود بودند، نمی‌دانستند باید برگردند یا اینکه بالاخره مدیریت اکران فیلم به حال آنها رسیدگی خواهد کرد و البته هیچ فردی پاسخگوی آنها نبود، همچنین عده زیادی هم در سالن، سرگردان، مشغول پیدا کردن صندلی بودند این در حالی بود که فیلم در حال پخش شدن بود و متولی لحظه‌ای به این فکر نبود که اول تکلیف افراد سرگردان داخل و خارج را مشخص کند و بعد فیلم را پخش کند.

وضعیت نابسامانی در سالن به وجود آمده بود که حتی افرادی که روی صندلی نشسته بودند شروع به اعتراض کردند، در این میان نهایتاً عده زیادی که حتی برخی از آنها از دانشگاه‌های شهرستان در آن روز بارانی آمده بودند به نشانه اعتراض و با کدورت سالن را ترک کردند اما باز شلوغی و بی‌نظمی ادامه داشت.

نکته جالب این بود که فیلم علاوه بر اینکه زودتر از موعد مقرر شروع شده بود، پیش درآمد آن نیز به سلیقه مسئول اکران جلو کشیده شد یعنی در خوشبینانه‌ترین حالت افرادی که جا گیرشان آمده بود فیلم را به طور کامل ندیدند.

متأسفانه با مدیریت ضعیفی که اتفاق افتاد هیچ یک از اهداف اکران این فیلم در استان محقق نشد و آنچه به خاطر ماند ناتوانی در یک اقدام فرهنگی بود.